For most of the fiction writers, the act of writing is not just the expectation of revenues from the sales of their product; and, it neither is just the perky fancy to become famous or glamorously celebrated world-wide; except, perhaps, if you desire fame for the sake of fame and recognition.

It is something else. It is the craving to communicate our internal world, to reveal wishes and disappointments, and to express perceptions and experiences.  Drawn from reality, imagination and our senses and sensibilities would determine fiction and both the action and the output in itself are pleasing for the writer; because the writer intends to satisfy own desires by partaking into the concerns of others, real or imaginary, and, for a short period, to be content in solitude.

So, most of us are humble word-workers rather than boasting individuals. We continue to toil in writing, despite our transitory disappointment, and I could say hurt, if and when our work is rejected by a literary agent or agents for whatever reason. I’d call this a ‘rejection pain’, and it was a plentiful ‘happening’ to myself  when I was seeking representation for a traditional publishing of ‘SHARING HER APPLES’, my debut novel.

At the time I felt like everything  was at a fault: the theme, the language, the style, the plot and whatever; I must admit that to some people the abuses of women, in particular during armed conflicts, as described in the story, and the act of seeking revenge for them, is not a pleasant theme to think about.

Yet I felt that rape, any rape wherever happens seems to me worse than the crime of killing someone; the reason being the lingering, torturous memories a victim carries for always, which, in the struggle to coping with the happening, may change the victim’s personality and not always for the better.

Believing in my writing though, and battling with the disappointment for a few years while discussing the topics with other writers having similar experiences with agents, I decided to have it self-published through a reputable, honest, small publishers, FYLATOS PUBLISHING, who did a remarkable job for a  remarkable story as some of my readers say.

Now, and while still writing another story, SHARING HER APPLES is being translated into Greek and hopefully, it will be out for my Greek readers early next Fall.

_________________________________________

Sharing her apples – Μία φανταστική συνέντευξη – χωρίς ερωτήσεις …

Για τους περισσότερους από τους συγγραφείς μυθοπλασίας, η πράξη της γραφής δεν είναι απλά η προσδοκία των εσόδων από τις πωλήσεις του προϊόντος τους. Ούτε είναι απλά η ζωηρή επιθυμία να γίνουν διάσημοι ή να αποκτήσουν αίγλη, εκτός ίσως από όποιους επιθυμούν τη φήμη για χάρη της φήμης και της αναγνώρισης.

Είναι κάτι άλλο. Είναι η λαχτάρα να επικοινωνήσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο, να αποκαλύψουμε επιθυμίες και απογοητεύσεις και να εκφράσουμε αντιλήψεις και εμπειρίες.

Αντλώντας από την πραγματικότητα, είναι η φαντασία, οι αισθήσεις και οι ευαισθησίες μας που καθορίζουν τη μυθοπλασία. Κι, τόσο η δράση όσο και το αποτέλεσμα από μόνα τους προκαλούν ευχαρίστηση στον συγγραφέα γιατί στοχεύουν να ικανοποιούν τις δικές του επιθυμίες με την νοερή συμμετοχή του στις πραγματικές ή φανταστικές ανησυχίες των άλλων, ώστε για μικρό χρονικό διάστημα να γεμίζει την μοναξιά του.

΄Ετσι, οι περισσότεροι από εμάς είμαστε ταπεινοί εργάτες του λόγου και όχι άτομα που αρέσκονται να παινεύονται. Συνεχίζουμε να κοπιάζουμε στο γράψιμο παρά την παροδική μας απογοήτευση, ή να πώ το πλήγμα, όταν το έργο μας απορρίπτεται από έναν λογοτεχνικό πράκτορα ή πράκτορες για οποιονδήποτε λόγο. Το ονόμασα αυτό ‘πλήγμα απόρριψης’ και μου συνέβη πολλές φορές όταν αναζητούσα εκπροσώπηση για μια παραδοσιακή έκδοση του πρώτου μου μυθιστορήματος ‘SHARING HER APPLES’.

Την εποχή εκείνη ένιωθα ότι όλα έφταιγαν: το θέμα, η γλώσσα, το στυλ, η πλοκή, κλπ. Πρέπει όμως να παραδεχθώ ότι για μερικούς ανθρώπους η κακοποίηση γυναικών, ιδιαίτερα κατά την διάρκεια ενόπλων συγκρούσεων, όπως περιγράφεται στην ιστορία, και η επιδίωξη εκδίκησης για αυτήν δεν είναι ένα ευχάριστο θέμα για σκέψη. Ωστόσο, νοιώθω ότι ο βιασμός, οποιοσδήποτε βιασμός όπου κι αν συμβαίνει, είναι ίσως χειρότερος από το έγκλημα του φόνου, γιατί οι αναμνήσεις που κουβαλάει το θύμα είναι επίμονες και βασανιστικές για το υπόλοιπο της ζωής του και η προσπάθεια αντιμετώπισης των δύναται να αλλάξει την προσωπικότητά του και όχι πάντα προς το καλύτερο.

Με πίστη στη γραφή μου, και ενώ πάλευα με την απογοήτευση για μερικά χρόνια, συζητούσα τα θέματα αυτά και με άλλους συγγραφείς που είχαν παρόμοιες εμπειρίες με λογοτεχνικούς πράκτορες, μέχρι που αποφάσισα να εκδώσω τη ιστορία αυτή μόνη μου και μέσω ενός αξιόπιστου και έντιμου εκδότη, την Εκδόσεις ΦΥΛΑΤΟΣ, οι οποίοι και κάνανε μια εξαιρετική δουλειά σε μια αξιοσημείωτη ιστορία όπως είπαν ορισμένοι από τους αναγνώστες μου.

Τώρα και ενώ συνεχίζω το γράψιμο μιας άλλης ιστορίας, το SHARING HER APPLES μεταφράζεται από την Αγγλική στην Ελληνική γλώσσα και ελπίζω θα είναι έτοιμο για τους Έλληνες αναγνώστες νωρίς το Φθινόπωρο.