‘SHARING HER APPLES’: Critiques…

SHARING HER APPLES is my first fictional story and it is for adults.

It is based on the theme of women’s vulnerability in armed conflicts, women being raped and maltreated, and left alive with a ruinous sense of injustice, and a crave to avenge: a story of inner passions and tensions. In extreme situations, as it was with Katie in the story, this crave became her main purpose of living and led to her mental health deterioration, but not before she secured a future for her little girl.

Some of the criticisms I have received for the book are flippant and plain simplifications.

They say that it touches upon sensitive political issues, for the setting of the story that serves the theme, reminds of certain misconducts against women that occurred during the civil war in Bosnia, in the 20^th century, and indeed, such misconducts have and are likely to occur in most wars; but they omit that it also shows the instabilities and prejudices within nonintegrated ethnic communities living side by side in nominal peace.

Others, just from reading a summary and taking it as if it was a true life-story, tend to ignore the whole book and its underlined issues, on the pretext that painful events have occurred long ago by a minority and that saving the self-esteem of new generations and their hopes to a peaceful growth is more importance that the past.

Yet, from A to Z, my story is entirely fictional, a tale inspired by reading of the then trials at the International Criminal Court -the ICTY, in The Hague (as it is explained in my note on the first pages of the book).

It is a story for adults and aims at focusing on the enduring damage which is being done to women during armed conflicts, which, in most cases, destroy their self-confidence and any of their future hopes for a normal life. Further, the exposure of  the victims’ suffering and misery intends to sensitize the public to the message behind the lines, that such violence, any violence indeed,  against women should never be tolerated.

So, in reply, I’d like to brush off any such criticism, in particular those regarding the ‘political’ sensitivity of issues mentioned in my book, Sharing Her Apples,

by referring to John Boyne’s reply to his own critics for his book ‘The Boy In The Striped Pyjamas’, and say that learning the facts about the war and the war crimes in Bosnia during the ninety nineties, should not be done through reading a fable”.

Diamantoula

_________________________________________

SHARING HER APPLES:  Κριτικές…

Το SHARING HER APPLES είναι η πρώτη μου φανταστική ιστορία και απευθύνεται σε ενήλικες.

Το θέμα βασίζεται στο πόσο ευάλωτες είναι  οι γυναίκες στις ένοπλες συγκρούσεις, στο ότι γίνονται θύματα βιασμού και κακομεταχείρισης, και εγκαταλείπονται νοιώθοντας ένα κυρίαρχο και καταστροφικό αίσθημα αδικίας και  την λαχτάρα για εκδίκηση: μια ιστορία εσωτερικής οργής και εντάσεων.  Σε ακραίες καταστάσεις, όπως συνέβη με την Katie στην ιστορία, αυτή η λαχτάρα έγινε ο κύριος σκοπός της ζωής της και οδήγησε στην επιδείνωση της ψυχικής της υγείας, αλλά όχι πριν εξασφαλίσει ένα μέλλον για το κοριτσάκι της.

Μερικές από τις κριτικές που δέχτηκα για το βιβλίο είναι επιπόλαιες και ξεκάθαρες απλουστεύσεις.

Λένε ότι θίγει ευαίσθητα πολιτικά ζητήματα, γιατί το σκηνικό της ιστορίας που εξυπηρετεί το θέμα, θυμίζει ορισμένες ανάρμοστες συμπεριφορές κατά των γυναικών που συνέβησαν κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στη Βοσνία, τον 20ο αιώνα, και που πράγματι, τέτοιες κακές συμπεριφορές έχουν και είναι πιθανό να συμβαίνουν στους περισσότερους πολέμους. Όμως παραλείπουν ότι η ιστορία δείχνει επίσης τις αστάθειες και τις προκαταλήψεις που αναπτύσσονται στις μη-ενσωματωμένες εθνοτικές κοινότητες που συμβιώνουν σε ονομαστική ειρήνη.

Άλλοι, απλώς διαβάζοντας μια περίληψη και θεωρώντας την σαν να ήταν αληθινή ιστορία ζωής, τείνουν να αγνοούν ολόκληρο το βιβλίο και τα υπογραμμισμένα ζητήματά του, με το πρόσχημα ότι οδυνηρά γεγονότα έχουν συμβεί εδώ και πολύ καιρό από μια μειοψηφία και ότι η αυτό-εκτίμηση των νεότερων γενεών και οι ελπίδες τους για μια ειρηνική ανάπτυξη είναι πιο σημαντική από το παρελθόν.

Ωστόσο, από το Α έως το Ω, η ιστορία μου είναι εντελώς φανταστική, μια ιστορία εμπνευσμένη από την ανάγνωση των τότε δικών στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο -το ICTY, στη Χάγη (όπως εξηγείται στο σημείωμά μου στις πρώτες σελίδες του βιβλίου) .

Το Sharing Her Apples είναι μια ιστορία για ενήλικες και επικεντρώνεται στη μόνιμη ζημιά που προκαλείται στις γυναίκες κατά τη διάρκεια ένοπλων συγκρούσεων, στις οποίες, στις περισσότερες περιπτώσεις, καταστρέφεται η  αυτοπεποίθησή και κάθε μελλοντική τους ελπίδα για μια κανονική ζωή. Επιπλέον, η αποκάλυψη και περιγραφή του πόνου και της δυστυχίας των θυμάτων σκοπεύει να ευαισθητοποιήσει το κοινό στο μήνυμα πίσω από τις γραμμές, ότι τέτοια βία, οποιαδήποτε βία, κατά των γυναικών δεν πρέπει ποτέ να γίνεται ανεκτή.

Γι’ αυτό, απαντώντας, θα ήθελα να προσπεράσω οποιαδήποτε τέτοια κριτική, ιδιαίτερα αυτών που αφορούν την «πολιτική» ευαισθησία θεμάτων που αναφέρονται στο βιβλίο μου, Sharing Her Apples, μνημονεύοντας την απάντηση του John Boyne στις κριτικές για το βιβλίο του «The Boy In The Striped Pyjamas», και να πώ ότι η εκμάθηση των γεγονότων για τον πόλεμο και τα εγκλήματα πολέμου στη Βοσνία κατά τη δεκαετία του χίλια-εννιακόσια-ενενήντα, δεν πρέπει να γίνεται μέσω της ανάγνωσης ενός μύθου.

Διαμαντούλα